Fabryka Tuch & Geyer działała w Eisenbergu (Turyngia, Niemcy) pod koniec XIX wieku, w okresie intensywnego rozwoju lokalnego rzemiosła klawiszowego. Instrumenty tej manufaktury wyróżniały się solidną konstrukcją, bogatym zdobnictwem oraz zastosowaniem materiałów wysokiej jakości, w tym naturalnej kości słoniowej.
Numer seryjny 1985 wskazuje na produkcję w latach 1888–1892. Jest to wczesny okres działalności fabryki, kiedy powstawały wysokie, reprezentacyjne pianina o bogatej dekoracji, przeznaczone do salonów muzycznych i domów zamożnych rodzin.
Numer seryjny: 1985
Wysokość: 135 cm
Materiał klawiatury: naturalna kość słoniowa
Dekoracja: snycerka, inkrustacje, elementy ozdobne typowe dla instrumentów salonowych epoki
Miejsce produkcji: Eisenberg, Turyngia, Niemcy
Okres: około 1888–1892
Instrument stanowi przykład wysokiej klasy niemieckiego rzemiosła końca XIX wieku, łączącego funkcję muzyczną z dekoracyjną.
Pianino wyposażone jest w kombinowany system tłumików, charakterystyczny dla instrumentów z końca XIX wieku.
System łączy:
tłumiki górne,
tłumiki dolne,
które pracują jednocześnie, zapewniając precyzyjne wygaszanie drgań strun.
System tłumików kombinowanych:
poprawia kontrolę nad dźwiękiem,
skraca czas wybrzmiewania,
zwiększa czytelność faktury muzycznej,
umożliwia szybsze i czystsze zatrzymanie dźwięku,
podnosi precyzję gry w szybkich pasażach.
To rozwiązanie rzadkie i spotykane w instrumentach wyższej klasy.
W 2026 roku instrument przeszedł renowację mającą na celu przywrócenie jego historycznych właściwości akustycznych i mechanicznych. Zakres prac obejmował:
odtworzenie elementów dekoracyjnych korpusu,
regulację mechaniki oraz systemu tłumików kombinowanych,
wymianę Druckscheiben i ustawienie klawiatury na prawidłowy bieg,
odnowienie powłoki lakierniczej,
wymianę uszkodzonej struny basowej,
korektę stroju.
Przed renowacją pianino było błędnie nastrojone na współczesny strój 440 Hz, który instrument utrzymywał, powodując nadmierne obciążenie ramy. W trakcie prac przywrócono historyczny strój 435 Hz, zgodny z projektem instrumentu z końca XIX wieku. Pozwoliło to zmniejszyć naprężenia konstrukcji i odtworzyć naturalny, historyczny rezonans pianina.
